We hadden één dag in Shanghai en dus besloten we om vroeg (vroeger dan normaal) op pad te gaan. Het begon allemaal met een onschuldige wandeling. Helaas leidde dit tot niet veel. We zagen eigenlijk niet zo veel verschil met Taizhou. We namen een taxi die ons 'Downtown' moest laten zien. Na een taxirit van maar liefst 30 minuten, stonden we op te kijken naar het China Pavillion. Een immens gebouw dat was opgetrokken voor de World Expo een jaar eerder. Na een bezoek hieraan besloten we om op zoek te gaan naar het Belgium Pavillion. Ik weet niet hoelang we gewandeld hebben tussen de vele paviljoenen in van andere landen tot we aankwamen daar waar het Belgisch paviljoen moest staan. Niks, nada, noppes. Het enige wat nog overbleef waren enkel stenen ter grootte van een vuist. Nog geen jaar na de expo waren al verschillende paviljoenen neergehaald en de rest was omheind en verlaten. Het China Pavillion bleek het enige te zijn wat nog open was. De mensheid op z'n zieligst vertel ik u. Voor een project waar 30 miljard euro is ingestoken (het dubbele van de investering in de Olympische spelen te Beijing). Ge zou het eens moeten zien ... verlaten verlaten en nog eens verlaten ... Ik weet niet wat ons eigenlijk bezielt om zo'n tentoonstelling neer te zetten. Het is erna - nadat de meeste bezoekers vertrokken zijn - dat men pas kan vaststellen wat de schade is. Maak u geen illusies dit was pure verspilling...
Om aan die zielige vertoning te ontsnappen namen we opnieuw een taxi. Bestemming : "The Riverside". En wat voor één. Gebouwen van alle soorten, maten en stylen werken hier samen om Shanghai echt als stad te profileren. In de schaduw staande van één van zulke gebouwen dacht ik nog van vergeet Genk, vergeet Hasselt, vergeet zelfs Brussel. Dit is een stad zoals ze moet zijn. en dat werd ons ook duidelijk tijdens de taxirit naar ons hotel. Flatgebouwen afgewisseld met echte Skyscrapers domineren de horizon van Shanghai. En dat alles op een immense oppervlakte. Een must see gewoon.
Maar net voor die laatste taxirit kwamen we nog een Sub-zero bar tegen. Niet wetend wat het is, maar wel geprikkeld door het woord 'bar', zaten we opeens in vriezer. Een speciale ruimte hadden ze gemaakt waar ze mooi een temperatuur konden behouden van -5°C. Ze hadden aan ons gedacht, want er waren jassen voorzien. De bar was een wodka bar en hoewel we maar enkele shotjes genomen hadden, waren we toch redelijk in onze portefulle gebeten. Met maar net genoeg geld om de taxi naar het hotel te pakken, besloten we om de dag te beëindigen.
Goodbye Shanghai, I'll be back one day...
Dit is Lennart Opsteyn en deze tekst werd geschreven op een vroege ochtend terug in België.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten