Zoals elke dag probeer ik zo'n 50 pagina's van het boek 'The Fountainhead' te lezen. Het boek is geschreven door Ayn Rand en aangeraden door Tom van den Berg - thanks man! Normaal gebeurd dit 's avonds na afloop van de dag, maar vandaag was dat anders. Rutger had slecht geslapen en zat met hoofdpijn dus bleven we nog even binnen. Toen ik van Rutger z'n kamer kwam en terug de mijn op wou, bleek mijn elektronische kaart niet meer te werken waardoor ik niet meer m'n kamer opkwam. Dat kwam doordat we maar voor één nacht hadden betaalt en ik na de reguliere checkout tijd mijn kamer was uitgegaan. Als gevolg moest ik me naar de lobby begeven - op blote voeten nog wel, want ik was zo vrij geweest om geen schoenen aan te doen. Daar hielpen ze mij al snel van mijn probleempje af en vermits ik nu toch al in beweging was gekomen, besloot ik om mijn euro's om te wisselen. Er lag een bank aan de overkant van het kruispunt, maar daar verwezen ze mijn door met behulp van een geschreven nota: "Go to Bank of China -Jinshui Road (Sommige hier kunnen wel engels schrijven, maar kunnen/willen hier niet spreken). Niet wetend waar dat lag staakte ik mijn poging. Kort daarop echter gingen we met Sammi Wu - Rutger's contactpersoon naar die specifieke bank.
Van Sammi waren we nog niet af. Nee nee, zij nam ons mee naar een nieuwe KTV. Wat staat voor niet meer dan Karaoke TV. Een Karaoke bar dus. In dit gebouw kunt ge met vrienden een kamertje afhuren waarin dan alles voorzien is om aan karaoke te doen. Razend populair hier, 't is zoals ze in België met vrienden naar een fuif gaan. Ook ik heb me aan dit KTV-beest gewaagd, maar denk toch dat ik het gewoon aan me voorbij ga laten gaan. Ik heb er nog altijd meer plezier in als ik kan zingen met gitaar. Ik heb dan ook aan Sammi gevraagd of ze wist waar ik ergens een gitaar kon kopen. Lijkt me cool.
Tevens heb ik m'n beloft gehouden en ben ik erop uit getrokken. Van iets voor middernacht tot na tweeën. China by night. Ongelooflijk wat ik eigenlijk allemaal gezien heb. Van de vele koppels die buiten slapen - niet van armoede, maar door de warmte - tot tempels op een berg. Achtervolgd door menig straathond en zwerfkat zwierf ik dus zelf door een klein klein stukje China.
Ik verblijf dus in Taizhou ten zuiden van Shanghai. En nu ik Shangai zeg moet ik m'n oprechte excuses aan Michiel Reyskens aanbieden. Ik ging namelijk wat foto's maken van het grootste skatepark ter wereld gelegen daar in Shanghai. Dit is dus niet gebeurd, ik ben dan ook niet lang in Shanghai gebleven (enkele uren).
Maar goed als ik terug mag komen op mijn ontdekkingstocht is er toch wel één bijzonder ding dat ik geleerd heb: 'In China you don't pick a cab, all cabs will pick you'. Iedereen met een taxi (auto/motor/fiets) roept, vertraagt en tuut om te zien of ge interesse hebt.
Dit is Lennart Opsteyn en deze tekst is geschreven op een blad waarop informatie over mijn vluchten staat.
(Atmosphere - The Ocean)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten